در بسیاری از افراد، فوبیای آسانسور از فوبیای خاص دیگری نشئت می گیرد كه فرد به آن مبتلاست، اما به تنهایی خود را نشان می دهد؛ به اين معنا كه شاید فکر کنید فقط از سوار شدن به آسانسور می ترسید، اما اين ترس در يک فوبیای دیگر ریشه دارد. تفوبیای آسانسور مثل دیگر انواع فوبیا می تواند از معمولی تا شدید باشد.

اگر تعمیر و نگهداری آسانسور ها را به موقع انجام دهید و پیگیر آن باشید، دلیلی برای فوبیای آسانسور وجود ندارد!

فوبیای آسانسور را چگونه درمان کنیم؟

آسانسورهراسی به عنوان يک فوبیا به رسمیت شناخته نمی شود اما در میان مردم شایع است. افراد مبتلا به اين نوع ترس، راهكارهای مختلفی برای فرار از آن ابداع می کنند كه استفاده نکردن از آسانسور،  هسته اصلی اين راهكارهاست. فوبیای آسانسور

گروهی كه به ناچار مجبور به استفاده از آن می شوند، از همراهی نگهبانی كه کلید اضطراری به همراه دارد یا دوست و همسری مهربان كه در رفت و برگشت آن ها را همراهی می کند، کمک می گیرند.

گروهی فرصت های مهم شغلی خود را به خاطر موقعیت شرکت استخدام کننده در طبقه بیست وچندم يک برج از دست می دهند و گروهی دیگر، نوع حرفه خود را طوری انتخاب می کنند كه آسانسور، جایگاهی در فضای حرفه ای آن ها نداشته باشد.

پزشكان معتقدند پاسخ فیزیولوژيک جنگ یا گریز- پاسخی كه بدن به کمک آن بر ترس غلبه می کند- در افراد آسانسور هراس مختل شده است. اين شکل از ترس كه نوعی اختلال اضطرابی است، ریشه در نگرانی از به دام افتادن و ناتوانی در فرار کردن کلاستروفوبیا و آگورافوبیا دارد.

افراد مبتلا به اين دو نوع ترس، تنها از آسانسور های معیوب هراس ندارند، از دچار شدن به حمله عصبی و وحشت زدگی شدید درون آسانسور هم هراس دارند.

در این شرایط پاسخ جنگ یا گریز آن ها مختل می شود، عرق می کنند، ضربان قلب و فشار خونشان به شدت بالا می رود، بیش فعال می شوند یا از هوش می روند؛ نشانه های اين هراس بی شمارند. فوبیای آسانسور

روانشناسان اين دو شکل از هراس را پدیده ای ژنتيک و ذاتی می دانند و معتقدند مغز انسان به شکلی تكامل یافته بوده كه مكان های تنگ و بسته را به عنوان خطر ارزیابی و درک کند و به اين ترتیب، مغز برای نجات جان انسان، نسبت به مكان های بسته و تنگ حس ترس در او ایجاد می کند.

اکتسابی بودن اين نوع ترس ها هم توضیح دیگری بوده كه در رابطه با آسانسورهراسی مطرح است؛ ترس هایی كه در اثر تجربه ای در گذشته، مانند گیر افتادن در آسانسور، گم شدن در مكانی شلوغ، افتادن در آب بدون داشتن مهارت شنا کردن یا محبوس شدن درون يک کمد ایجاد شده اند.

درمان آسانسورهراسی شدید، به گفته مرکز درمان فوبیا و اضطراب وایت پلینز در نیویورک، كار ساده ای نیست و به همین علت روانپزشكان اين مرکز، درمان رفتاری- شناختی را توصیه می کنند.

اين تکنيک شیوه ای برای حساسیت زدایی از بیمار به واسطه روبرو سازی او با ترس اش است تا زمانی كه ترس به کل ناپدید شود. يکی از شیوه های اين سبک درمانی، محبوس کردن بیمار درون اتاقکی تاريک به اندازه كابین تلفن برای دوره های زمانی متنوع است تا وقتی كه بیمار بر ترس خود غلبه کند.

چنین درمانی برای افرادی پیشنهاد می شود كه فوبیای آسانسور زندگی عادی آن ها را مختل می سازد؛ مثلا باعث از دست رفتن فرصت های شغلی آن ها یا مانع از ملاقات با اعضای خانواده یا دوستانی می شود كه در ساختمان های مرتفع سکونت دارند.

برای نمونه های خفیف تر آسانسورهراسی، راهكارهایی مانند آموزش دیدن درباره امنیت و شکل عملکرد آسانسورها یا چند ساعت تماشای بالا و پایین آمدن آسانسورهای شیشه ای می تواند ترس و اضطراب را تا حد زیادی كاهش دهد.

استفاده از ابزارهایی كه تمرکز فرد را از ترس قرارگرفتن در محیط آسانسور برمی دارند، مانند گذاشتن دسته کلید یا تعدادی سكه درون جیب و تلاش برای تشخیص دادن آن ها از يکدیگر با کمک لمس کردن، یا وارونه شمردن اعداد یا حروف الفبا می تواند تأثیرگذار باشد. فوبیای آسانسور

انزواطلبی یا آگورافوبیا

ترس از گرفتار شدن در وضعیتی بوده كه فرار از آن مشکل باشد. افراد مبتلا به انزواطلبی معمولا از شلوغی دوری می کنند و بسیاری از اين افراد هیچ اختلالی با آسانسور ندارند.

با اين همه، چون فرار از شلوغی در آسانسور ممکن نیست، اکثر مبتلایان به انزواطلبی ترجیح می دهند كه از آسانسور استفاده نکنند.

تنگناهراسی یا کلاستروفوبیا

کلاستروفوبیا به معنای ترس از محیط های بسته و فوبیای آسانسور است. كابین کوچک و بسته آسانسور امكان دارد باعث بروز واکنش های مربوط به تنگناهراسی شود.

تجارب گذشته

در بسیاری از موارد، فوبیا ناشی از تجاربی بوده كه در گذشته باعث ترس ما شده اند. کسانی كه تجربه گیر کردن در آسانسور حتی به مدت کوتاه را دارند، بیشتر از دیگران از سوار شدن به آسانسور می هراسند.

در بسیاری از فیلم های ترسناک، جشن های هالووین و مراسم ترسناک در فرهنگ بعضی جوامع، آسانسورها نقش پررنگی دارند.

وقتی در زندگی واقعی، اختلالی در يک آسانسور به وجود می آید، تصاویر مربوط به آن اتقاق به طور گسترده از رسانه ها پخش می شود و تا مدت ها قابل مشاهده است.

مشاهده حوادث ترسناک آسانسور برای ایجاد فوبیای آسانسور در بسیاری از افراد نقش دارد.

حقایقی درباره امنیت آسانسور

مثل بسیاری از كارهایی كه در زندگی انجام می دهیم، در استفاده از آسانسور هم امكان دارد احتمال خطر ناچیزی وجود داشته باشد. بسیاری از مردم تصور اشتباهی از نحوه كار آسانسور دارند.

روش كار آسانسور

الیجاه اوتیس در سال ۱۸۵۳ با ابداع سیستم ترمز، انقلابی در صنعت آسانسور به پا کرد. اين سیستم برای مواقعی طراحی شده بود كه طناب بالابرنده آسانسور دچار مشکل می شد. بعد از اين ابداع، با پیشرفت تکنولوژی و قوانین امنیتیِ وضع شده، امنیت آسانسورها به طور چشمگیری افزایش یافت.

امروزه آسانسورها به کمک كابل ها پشتیبانی می شوند. هريک از اين كابل ها به تنهایی قدرتِ نگه داشتن يک ماشین پر از بار را دارند. فوبیای آسانسور

درهای بیرونی آسانسور تا وقتی كابین در محل اصلی خود مستقر نشود، باز نمی شوند و اين سیستم خطر سقوط در چاه آسانسور را به حداقل می رساند. سیستم های کنترل سرعت و هدایت کننده، با آخر دقت، آسانسور را به سمت مقصد موردنظر هدایت می کنند.

كابین آسانسور به تلفن و سیستم هشدار اضطراری مجهز است تا در شرایط خاص، سرنشینان آسانسور بتوانند درخواست کمک کنند. سیستم تهویه هوا در داخل كابین ها، مشکل کمبود اکسیژن را در توقف های طولانی برطرف می کند.

حوادث مربوط به آسانسور

حوادث مربوط به آسانسور گاهی اتفاق می افتند. آسانسورها امكان دارد گیر کنند و در مواقع نادری سرنشینان آسانسور امكان دارد يک روز كامل را در آسانسور بمانند؛ اما در این موارد جز گرسنگی، تشنگی و کمی خستگی مشکل دیگری محبوس شدگان را تهدید نمی کند. فوبیای آسانسور

حوادث بسیار مخرب مربوط به آسانسور به ندرت پیش می ايند. مثلا در سال ۲۰۱۱ دو زن به فاصله دو هفته در دو مكان متفاوت از آمريكا جان خود را از دست دادند.

در حادثه ای كه در كالیفرنیا به دلیل مشکل در ریل آسانسور روی داد، زنِ داخل كابین تصمیم می گیرد زمان توقف كابین بین دو طبقه، از آسانسور بیرون بپرد.

بررسی آسانسور بعد از حادثه نشان داد كه آسانسور اختلالی نداشته و به درستی كار می کرده است؛ اما مقصر اصلی حادثه نیویورک كارگرانی بودند كه فراموش کرده بودند سیستم ایمنی آسانسور را به درستی کنترل کنند. این جاست که تعمیر و نگهداری آسانسور اهمیت پیدا می کند.

در زمان حبس شدن در آسانسور چه كار هایی انجام دهیم؟

در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اينكه غوطه وری یا همان روبرو سازی می تواند در درمان ترس مرضی به ویژه از آسانسور موثر باشد باید گفت كه در اين درمان کمتر استفاده می شود. طبق روش غوطه وری فرد به طور ناگهانی در معرض ترس شدید قرار می گیرد.

مبنای آن بر اساس داستانی بوده كه در گلستان سعدی ذکر شده است. فردی كه نسبت به آب ترس شدیدی داشت در کشتی قرار می گیرد و بی تابی می کند با نظر يکی از مسافران او را در آب رها می کنند و وقتی او را از آب می گیرند ترس او کم  و گوشه ای آرام می نشیند.

به علت آسیبی كه اين درمان امكان دارد به فرد مبتلا وارد کند، زیاد توصیه نمی شود. تپش قلب شدید، درد قفسه سینه، تعریق، احساس خفگی، ترس از سکته قلبی و مردن جزء علائم حمله ترس و ترس های مرضی است. بهتر است برای درمان فوبیای آسانسور فکر دیگری کنید.

راه های غلبه بر فوبیای آسانسور

خودتان را مجبور کنید تا صحنه های آرامش بخش را تصور کنید. اگر شما از آن دسته افرادی هستیدكه نمی توانید چنین چیز هایی را تجسم کنید، تکنيک های ساده ذهنی و تمرکز روی نفس کشیدن را یاد بگیرید.

اگر به فکر درمان هستید در ابتدا لازم است تا خودتان اختلال را بپذیرید و بخواهید با آن مبارزه کنید. اگر فقط به خاطر انتظارات دیگران و خواهش های آن ها،به فکر درمان باشید احتمال اين كه موفق شوید کم است. فوبیای آسانسور

مراحل را يکی يکی پیش ببرید. مطمئن باشید تا زمانی كه ذهن تان نتواند از دست افكار ترسناک گذشته رها بشود، نمی توانید مراحله بعدی را شروع کنید.

از كارهای ساده تر در لیست سلسله مراتبی خود شروع کنید. امكان دارد فقط زمان ایستادن در نزديکی آسانسور و تماشای حرکت بالا و پایین رفتن آن كافی باشد. هر لحظه كه احساس کردید كه دچار هراس می شوید، برای زمانی کوتاه تصاویر آرامش بخشی را تجسم کنید.

امكان دارد چند جلسه طول بکشد تا به هدف خود برسید. اما چیزی كه برای شما اهمیت بیشتری دارداين بوده كه اين ترس را در خود از بین ببرید و بتوانید بر آن غلبه کنید.

باید بتوانید روی ذهن خود به خوبی تمرکز کنید و از افكاری كه هر بار به سراغتان می ايند فرار کنید. باید به خودتان یاد آوری کنید كه اين ترس، امكان دارد بی علت و ساخته ذهن خودتان باشد.

درمان دارویی هراس از آسانسور

افراد پس از روبرو شدن مداوم با سختی های ناشی از فوبیای آسانسور به دنبال راهی برای درمان آن می گردند. يکی از روش های سریع اما کوتاه اثر استفاده از دارو برای درمان انواع فوبیا است.

داروهای ضد اضطراب توسط كارشناسان تجویز می شوند. البته اين داروها به درمان قطعی هراس از آسانسور کمک نمی کنند و تنها باعث كاهش علائم اضطرابی آن مانند حملات پانيک، تعریق و تپش قلب می شوند.

داروهای ضد اضطراب تنها به كاهش علائم کمک می کنند و بهترین راه اين بوده كه از مشاور روانشناس در زمینه درمان ترس های مرضی کمک بگیرید. درمان های شناختی رفتاری در بیشتر موارد تاثیرگذارند و فرد را از هراس خود رها می سازند.

به علاوه داروها، نوروفیدبک و بیوفیدبک روش هایی موثر در ذرمان ترس فوبیای آسانسور می باشند. در ادامه روش های رفتار درمانی و روان درمانی را برای فوبیای آسانسور شرح داده ایم. برای اطلاع از دیگر روش های درمان فوبیا کليک کنید.

حساسیت زدایی منظم

روش حساسیت زدایی منظم به  ای بوده كه از فرد خواسته می شود تا در مرحله اول طی چند جلسه در حالت مناسب و شرایط آرامی قرار بگیرد؛ بعد از او خواسته می شود تا به ترتیب خود را در حال سوار شدن بر آسانسور، حرکت به سمت بالا و پایین و زمان پیاده شدن از آن، تجسم کند.

بعد از آن كه فرد در تجسمات خود به آرامش رسید و حالت های اضطراب كاهش یافت به تدریج از او خواسته می شود تا کنار آسانسور بایستد و کم کم وارد شود. همه اين مراحل با حضور مشاور روانشناس و یا مشاوره کنترل استرس صورت می گیرد.

غرقه سازی فوبیای آسانسور

در روش غرقه سازی فرد علارغم ترس ها و حملات پانيک، وارد محیط استرس زا می شود. در اين روش مبنا بر اين بوده كه فرد با قرار گرفتن در اين موقعیت ها بتواند بر ترس خود غلبه کند و آن را شکست دهد.

در ابتدا امكان دارد فرد دچار اضطراب عمیق و وحشت زدگی می شود اما در آخر خستگی غلبه می کند و سطح اضطراب كاهش می یابد. اين روش به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد و عدم دقت و نظارت كافی می تواند خطرناک باشد.

امنیت و نحوه كار آسانسورها

بعضی از افراد آسانسور را محیطی ناامن می پندارند كه هر لحظه امكان سقوط در آن وجود دارد. همین باورها بر شدت ترس ها و اضطراب های آنان می افزاید. آگاه سازی و دادن اطلاعات واقعی به درمانجو بخشی از فرايند درمان فوبیا به حساب می آید.

امروزه امنیت آسانسورها به شکل چشمگیری افزایش یافته است. سیستم ترمز آسانسور در مواقعی كه طناب های بالابرنده دچار مشکل می شوند به کمک می آید و از سقوط آسانسور جلوگیری می کند.

مجموعه ای از كابل ها آسانسور را پشتیبانی می کنند و جالب است بدانید هر يک از اين كابل ها قدرت تحمل و نگه داشتن يک ماشین را دارا می باشند. درهای آسانسور به هیچ وجه تا زمانی كه كابین در محل اصلی تعیین شده مستقر نشده باز نمی شوند.

آسانسورها سیستم های کنترل سرعت و هدایت کننده دقیقی دارند كه باعث می شوند آسانسور با مناسب ترین سرعت به مقصد برسد. علاوه بر اين ها داخل كابین آسانسور تلفن و سیستم هشدار اضطراری وجود دارند. افراد از اين طریق می توانند درخواست کمک کنند.

سیستم تهویه هوا موجود در آسانسورها مانع از خفگی شما در توقف های طولانی مدت می شوند. به صورت کلی حوادث مربوط به آسانسور بسیار نادر می باشند. اين اطلاعات را در ذهن خود داشته باشید و از پرورش دادن افكار منفی و یا مرتبط با سقوط و خفگی در ذهن خود بپرهیزید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *