اگر با پدیده مخالفت با نصب اسانسور مواجه شده اید، این مطلب برای شماست! آسانسور فقط ارمغان زندگی آپارتمان نشینی برای ما نبوده بلكه اختلافات مربوط به آسانسور هم همراه نچسب آپارتمان نشینی در ایران بوده است.

قوانین نظام مهندسی سازندگان را موظف می كند كه برای ساختمان های بیش از 4 طبقه آسانسور نصب كنند. در آسانسورهای کمتر از 4 طبقه الزامی وجود ندارد مگر اینكه خود ساكنان و اهالی آپارتمان تصمیم به این کار داشته باشند و توافق كنند.

قانون تملک ساختمان ها به موضوعات مربوط به اختلافات بین ساكنان پرداخته است. از قوانین متوجه می شویم كه اگر در ساختمانِ سه طبقه يا چهارطبقه، مالکین طبقه سوم و دوم قصد نصب آسانسور داشته باشند و مکانی هم برای تعبیه شدن آسانسور از پیش تعیین شده باشد، در صورت مخالفت ساكنان طبقه اول و طبقه همکف می توانند برای نصب آسانسور اقدام كنند. مخالفت با نصب اسانسور

طبق ماده چهارم قانون تملک آپارتمان ها، اگر مجموع مساحت طبقات بالایی یعنی طبقات سوم و دوم (و چهارم) از مساحت واحد طبقه اول و همکف بیشتر باشد، دیگر مالکین می توانند به صورت قانونی حق السهم نصب آسانسور را به همراه خسارات احتمالی از مالکین معترض دريافت كنند.

ضوابط مربوط به استفاده از آسانسور در آپارتمان

آسانسور يکی از قسمت های مشترک ساختمان محسوب می شود و زمان خرید و اجاره آپارتمان بسيار مورد توجه قرار می گیرد. اما همین آسانسور كه برای رفاه ساكنان ساختمان قرار داده شده است،گاهی اوقات می تواند باعث بروز اختلافاتی ميان همسایگان شود. رعایت قوانین آپارتمان نشینی موجب حل بسياری از اختلافات می شود. مخالفت با نصب اسانسور

تأثیر طبقه بر پرداخت هزینه ها در قوانین استفاده از آسانسور

باید بدانید طبق ماده ۲۳ قانون تملک آپارتمان ها در مورد قوانین استفاده از آسانسور، اعتراض ساكنان طبقات همکف و يا اول مبنی بر عدم پرداخت هزینه های مربوط به آسانسور به علت استفاده نكردن از آن، قابل پذیرش نیست. مخالفت با نصب اسانسور

اگر در ساختمانی سه يا چهار طبقه مالکین طبقه سوم و دوم (و چهارم در مورد ساختمان چهار طبقه)، قصد نصب آسانسور داشته باشند و مکانی هم برای تعبیه شدن آسانسور از پیش تعیین شده است، در صورت مخالفت ساكنان طبقه اول و طبقه همکف می توانند برای نصب آسانسور اقدام كنند.

طبق ماده چهارم قانون تملک آپارتمان ها، اگر مجموع مساحت طبقات بالایی یعنی طبقات سوم و دوم (و چهارم) از مساحت واحد طبقه اول و همکف بیشتر باشد، دیگر مالکین می توانند به صورت قانونی حق السهم نصب آسانسور را به همراه خسارات احتمالی از مالکین معترض دريافت كنند

تأثیر خالی بودن و عدم استفاده مكرر از واحد آپارتمان بر پرداخت شارژ در قانون آسانسور

ممكن بوده واحدی مسکونی يا تجاری به دلایل مختلفی مثل مسافرت، عدم حضور ساكنان در آن واحد و به اجاره نرفتن واحد، خالی بماند. در این زمان ساكنان آپارتمان در رابطه با پرداخت شارژ ساختمان با اشکالات و ابهاماتی مواجه می شوند.

طبق ماده چهارم قانون تملک آپارتمان ها و قوانین آسانسور، پرداخت حق شارژ ساختمان ها به صورت ماهانه الزامی بوده و استفاده و عدم استفاده از آن تأثیری بر نحوه پرداخت و يا عدم پرداخت حق شارژ آپارتمان ندارد. حق شارژ ساختمان ربطی به حضور ساكنان در ساختمان ندارد و همه موظف به پرداخت هزینه های قسمت های مشترک می باشند.

قوانین حمل بار با آسانسور مخالفت با نصب اسانسور

به طور کلی موارد اینچنینی در ساختمان ها بنا به نظر هیئت مدیره ساختمان تصمیم گیری می شود اما از نظر قانونی، بر طبق ماده ۵۶ اسباب کشی و حمل مصالح ساختمانی و نخاله های ناشی از تعمیر به وسیله آسانسور ممنوع بوده و سرایدار ساختمان موظف به ممانعت از انجام این عمل خواهد بود.

بر طبق این ماده و مطالب گفته شده می توان گفت، استفاده از این وسیله در موارد غیراصولی ممنوع بوده و باعث خسارت زدن به منافع عمومی می شود. استفاده غیراصولی از مشاعات ساختمان به ضرر همه افراد بوده و هزینه های آن شامل همه ساكنان خواهد شد.

مخالفت با نصب اسانسور

امکانات يک ساختمان، ازجمله آسانسور، از ملاک های قیمت واحدهای آن است. اما در رابطه با آسانسور، این افزایش قیمت برای واحدهای طبقه اول، زیرزمین و همکف ناچیز است.

در واقع يک قانون کلی وجود دارد كه هرچه از همکف بالاتر يا پایین تر برویم تاثیر آسانسور بر قیمت واحد هم بیشتر می شود. پس، هرچند طبقات اول و همکف قانوناً موظف به پرداخت شارژ می باشند، منصفانه بوده كه به طور توافقی طبقات اول و همکف شارژ کمتری پرداخت کنند.

وظایف مدیر ساختمان در قوانین آسانسور چیست؟

يکی از وظایف مدیر ساختمان بیمه كردن همه بخش های ساختمان در مقابل خطرات است. بر اساس ماده ۴ قانون تملک آپارتمان ها، سهم هر يک از واحدها از حق بیمه توسط مدیر ساختمان و متناسب با متراژ هر واحد تعیین می شود.

بعد از تعیین سهم هر واحد، مدیر ساختمان باید برای جمع آوری شارژهای ماهيانه و هزینه ها اقدام كند كه هزینه های مربوط به آسانسور هم در این دسته جای می گیرد. يادآوری می شود كه شارژ ماهيانه هزینه های زیر را هم در بر می گیرد:

  • هزینه های برق عمومی كه برق آسانسور هم در این دسته قرار دارد
  • هزینه های آب
  • هزینه های تعمیر و نگهداری كه هزینه های تعمیر و نگهداری آسانسور را هم شامل می شود
  • هزینه های مرتبط با سرایدار مخالفت با نصب اسانسور
  • هزینه های مرتبط با گاز
  • هزینه های لوازم شوینده، لامپ، روغن برای آسانسور و…

از کارهایی كه مدیر ساختمان در قبال آسانسور ساختمان باید انجام دهد، قرارداد بستن با شرکت آسانسور معتبر برای تعمیر بوده كه معمولاً این قرارداد به صورت سالانه بسته می شود. مخالفت با نصب اسانسور

هزینه های لازم برای خرید لوازم تعمیر، مواد شوینده، روغن برای روغنکاری ریل های آسانسور، لامپ و دیگر هزینه های مرتبط با آسانسور همگی باید در شارژ ماهيانه لحاظ شود. گاهی آسانسور به استانداردسازی نياز دارد. گاهی هم ساكنان تصمیم به بازسازی و زیباسازی آسانسور می گیرند.

نصب آسانسور در آپارتمان و واحد های اختصاصی

اگر يک يا چند واحد تمایل به نصب آسانسور داشته باشند، چنانچه فضای مربوط به ساكنان دیگر اشغال نشود، می توانند اقدام كنند.

اگر ساختمانی دارای واحدهای اختصاصی باشد و ساكنان واحدهای اختصاصی تمایل به نصب این وسیله داشته باشند، با اطلاع به مدیر ساختمان می توانند برای نصب آسانسور در واحدهای اختصاصی اقدام كنند.

برای این کار، واحدهای اختصاصی نيازی به کسب رضایت دیگر ساكنان و مالکین ندارند، فقط در صورتی رضایت ساكنان دیگر واجب بوده كه اقدام آن ها موجب مزاحمت برای دیگر سكنه شود. مخالفت با نصب اسانسور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *